Guðrún Sigríður Steinþórsdóttir

Guðrún Sigríður Steinþórsdóttir,

f. 1. mars 1938 – d. 14. júlí 2021.

Jarðsungin frá Þingeyrarkirkju 24. júlí 2021.

               Þegar komið er norður yfir Hrafnseyrarheiði liggur þjóðleiðin ofan við túnið á hinu forna býli Brekku í Brekkudal í Þingeyrarhreppi.  Þar bjuggu búi á öndverðri öldinni sem leið hjónin Árni Guðmundsson stýrimaður frá Ánanaustum í Reykjavík og Guðrún Margrét Júlía Steinþórsdóttir klæðskeri frá Brekku.  Þarna var tvíbýlt og bjuggu á móti þeim Árna og Guðrúnu hjónin Soffía Ásgeirsdóttir frá Bolungarvík og Andrés Guðmundsson frá Brekku og voru þau Guðrún og Andrés hálfsystkinabörn.

               Börn Árna og Guðrúnar voru fimm:  Guðmunda Ágústa húsfreyja á Þingeyri, faðir hennar var Jón Jóhannsson sjómaður þar; Steinþór bóndi á Brekku, faðir Guðrúnar, sem hér er minnst; Gunnar skipstjóri á Brekku; Gyða Ólafía kjólameistari annar eigandi Parísartískunnar í Reykjavík; og yngst var Áslaug húsfreyja í Þorbergshúsi á Þingeyri.

               11. mars 1941 varð sá hörmungaratburður að þýskur kafbátur réðist á línuveiðarann Fróða ÍS 454 frá Þingeyri um 200 sjómílur suðaustur af Vestmannaeyjum.  Í skothríðinni sem stóð með hléum í fulla klukkustund féllu 5 skipverjar:  Steinþór, faðir Guðrúnar, Gunnar skipstjóri, föðurbróðir hennar, Guðmundur móðurbróðir hennar frá Hólum í Þingeyrarhreppi, Gísli, bróðir Andrésar á Brekku og Sigurður V. Jörundsson stýrimaður frá Hrísey.

               Dótturdóttir Árna og Guðrúnar, þá á fjórða árinu, minnist þess er síra Sigurður Z. Gíslason á Þingeyri gekk heim túnið á Brekku að flytja fólkinu þessa   sorgarfregn.

Og árin líða. Guðrún gekk að eiga góðan dreng, Hallgrím kennara og skólastjóra á Þingeyri Sveinsson, bónda á Hrafnseyri og Brekku.  Þau hjón voru staðarhaldarar á Hrafnseyri í rúm 40 ár og buðu ævinlega upp á myndarlegt kirkjukaffi eftir embætti hjá hinum ógleymanlega síra Stefáni sæla Eggertssyni, sóknarpresti á Þingeyri.  Mat prestur Guðrúnu enda mikils, en þótti að vísu sá ljóður á ráði hennar, að hún skyldi einlægt þurfa að bardúsa í kokkhúsinu rétt á meðan hann væri að syngja messuna.

               Þótt Guðrún væri viðbrigðagestrisin og ynni góðan beina hverjum sem að garði bar, hafði enda starfað fyrir innan stokk hjá Ásgeiri forseta á Bessastöðum, frænda sínum af Vigurætt,  hélt hún samt þeim sið fyrri húsfreyja í landinu að setjast ekki sjálf til borðs, heldur stóð hún og horfði þögul og alvarleg í bragði á það sem fram fór.

               Svo segir í Landnámabók, að Grélöðu hinni írsku, konu Ánar rauðfelds, þess er bú gerði á Eyri við Arnarfjörð, hafi þótt þar hunangsilmur úr grasi.  Undir það mun Guðrún Steinþórsdóttir hafa tekið heils hugar.  Hún var fæddur bóndi, sem kallað er;  þekkti hverja kind og hafði þessa varfærnu hönd sem grípur mjúklega um hornið á ánni neðst svo að brotni ekki; natin vökukona æðarvarps;  verksígjörn  með afbrigðum að hverju sem gekk og stórgjöful.

               Í mikilli þökk og bæn er Guðrún Steinþórsdóttir kært kvödd.   Guð gefi frið yfir legstað hennar og blessun yfir endurfundi hennar við þau, sem á undan henni  eru farin af þessum heimi.  Guð blessi minningu hennar og ástvinina alla.

                                                                                                       Gunnar Björnsson,

                                                                                                       pastor emeritus.

Facebook Notice for EU! You need to login to view and post FB Comments!